Grenspad, Wachtebeke -
Opgelet: deze wandeling werd in het verleden bewegwijzerd met zeskantborden! Maar wij hebben deze enigszins aangenamer gemaakt en aldus hertekend – volg dus deze wegbeschrijving met aandacht!!
HET GRENSPAD (wandelroutebeschrijving)
Staande met de rug naar de kerk neem je schuinrechts de richting Nederland. Je wandelt voorbij grenspaal 299 uit 1843 en een grenspaal uit de Oostenrijkse overheersing, zo Nederland in.
Langsheen de Rosmolen naar de Muishoeken
Daar neem je links de straatweg ‘De Gebuurte’. In deze straat bemerk je op de eerste weide aan de rechterkant ruines van een ‘rosmolen’ (tredmolen, getrokken door paarden) en een windmolen. Negeer de borden 'Grenspad' en ga rechts het wandelpaadje 'Molenpad' in langsheen de molen. Op het einde ga je links mee op het asfaltwegje, dat even later rechts meegaat. Op de tweesprong na 400meter ga je linksaf en iets verder naar rechts. (Negeer hier opnieuw de bestaande borden 'Grenspad' van de oude bewegwijzering!) Metéén daarna merk je links een smal paadje tussen de huizen op die je tot de brede betonbaan brengt, waar linksaf gaat voor ongeveer 200meter. Rechts merkt je de Palingstraat op, waar je ingaat en het betonbaantje volgt tot op de Muizenhoek. Waar het betonbaantje een S-bocht maakt, ga je rechts de onverharde veldweg in. Deze brengt je tot de Overslagdijk terug (brede betonweg), welke je overgaat en links de onverharde weg kiest aan de grenspaal.
Door de Sint-Elooipolder en het stiltegebied van de Sint Elooikreek
(Vanaf hier volg je de oude bewegwijzering van het 'Grenspad' tot je straks terug op de 'Muizenhoek' uitkomt.) Aan het eind van deze korte veldweg kom je opnieuw aan een Belgisch-Nederlandse grenspaal (nr.301 1843). Je steekt de weg Sint-Elooipolder over en wandelt rechtdoor het Wachtebeeks Krekengebied tegemoet… Nét voor je aan de kreken komt, merk je links van de weg een zandrug met sparrenbos: een merkwaardig fenomeen, namelijk een overblijfsel van een duin van de Vlaamse kustvlakte en wel degelijk een bewijs van de vroegere aanwezigheid van de zee in deze streek. De stuifzandrug is het hoogste natuurlijk punt in het krekengebied, namelijk +4 meter (verder is het reliëf uitgesproken vlak, met een hoogte tussen +2 en +3 meter) en hij is niet onbelangrijk voor het op peil houden van het vogelbestand in de streek. Ook de rietkragen rond de kreken bieden heel wat broedplaatsen voor verschillende vogelsoorten. Aan de kreken volg je de betonnen landbouwweg (eerst rechts, dan tweemaal links). Je stapt nu op een baan (nog steeds de Sint-Elooipolder), bestaande uit twee parallelle wegen, waartussen de vroegere – nu afgegraven – dijk, die daar de grens vormde tussen België en Nederland.
Langs de Marquette en door de velden naar Overslag terug
Je wandeling vervolgend, stap je links van de weg de Sint-Elooikreek aan de ‘Sluize’ voorbij, waar je vervolgens links de Overslagdijk neemt, echter niet zonder net voorbij de kreek even halt te houden. De kreken zorgen voor de afwatering van de omliggende landbouwgronden. Je merkt een spiraalpomp, welke op haar beurt zorgt voor de nodige afwatering van de kreken richting Nederland. De eerste straat op je rechterkant op Overslagdijk is de Langeboomstraat. Je stapt nu uit de polder de zandstreek binnen, en dat kan je onder andere merken aan een wijziging in de natuurlijke plantengroei (canadapopulieren, knotwilgen) én aan de landbouwgewassen (voederbieten). Nét voor je de straat uitloopt, rechtop de Langelede, heb je rechts een restaurant met onder andere palingspecialiteiten. De Langeboomstraat uitwandelend op de Langelede (nu viswater) neem je meteen links de Wildestraat. Je volgt het betonbaantje en vanaf de volgende bocht begint ‘de Marquette’, genoemd naar de abdij uit Rijsel. We volgen het betonbaantje dat eerst Muishoeken heet, nadien Palingstraat. (Vanaf hier negeer je terug de oude bewegwijzering van het 'Grenspad' en volg je deze beschrijving verder tot het eindevan de wandeling.) Op de Muishoeken gaan we nu rechts de zandwegel naast het bosrestantje in. Deze kronkelende veldweg blijven we volgen tot we ter hoogte van de Lagere School aan de baan Overslag uitkomen. Op de kruising van veldwegen na ongeveer 300meter gaan we rechtdoor met de kerk van Overslag voor ons in het vizier. Aan het schooltje op de grote weg gaan we tenslotte links langs deze weg naar het Omer van Puyveldeplein terug, waar we de start namen van deze wandeling.